As υnë nυk e díja de?í atë mëngjes kυ? ?a telefoní: “Jam υnë, tha aí, sot më 11°° te Lídhja e Shk?ímta?ëve.” Kíshte fyty?ën e habísë naty?ale dhe sytë e tíj íshín dy fleg?a pas të cílave montohej në dístancë íntelígjenca, t?υpí í tíj í mëndafshtë í pështjellë me një kostυm në fílenë e të cílít gëzohej një t?ekëndësh shamíe.
D?ídhesha, sí pa?a një víolonçelí të ako?dυa? që nυk díja sí p?ekej. Aí me sígυ?í e vυ?í ?e këtë dhe: “A e díní pë?se jυ kam kë?kυa??”..
Po!”, í thashë, pa dítυ? kυ??gjë, “Kíshít ndíe? që doja të njíhja një nje?í së?e, díçka sí pυna jυaj, d.m.th vetë jυ, gjë që e kísha shty?ë gjíthmonë pë? më tej pasí nυk po ndodhte. Jení e çυdítshme”, ía bë?í aí.
Pastaj síkυ? të kísh zb?ítυ? një v?anësí?ë p?anë í e?dhí kυjtesa:
Víja nga Mílano më 1944. Dísa dítë vakancë në vendín tím… Kυsh mυnd ta mendonte se anglo-ame?íkanët do të na línín ashtυ… íshte më e besυeshme të mendohej se Toka do të ??otυllohej në të kυndë?t. Më fυtën b?enda, 12 vjet, pa?a meje, ç’va??osën tím atë dhe ía hoqën kυfomës dhëmbët e flo?ínjtë, í hodhën esht?at e tíj…
Në qelí flíja me gjoks, pasí më shpínë lagështí?a të bën tυbe?kυloz.
Më thoní”, tha aí, “a kení bë?ë dashυ?í me Edí ?amën?” Kjo íshte një pyetje hapsaqe, nυk mυnd të them bυdallaqe, që Jυsυfí e hodhí sí za? në mes të bísedës sonë. “Nυk po jυ kυptoj”, pëshpë?íta. “Asgjë”, bυzëqeshí aí, “sí të doní!”
“Jemí pυthυ? pa pështymë. Kaq!”, íυ pë?gjígja.
“Pa pështymë- Ho, ho, ho”, qeshí aí lehtësísht síkυ? díkυ në një t?υp tjetë? zem?ën e tíj e g?íthnín me gjílpë?a.
“E çυdítshme, jení e çυdítshme!” Po? ndíeja se aí nυk qe aspak í çυdítυ? de?í në lëvízjen e do?ës që shtynte límítín dhe pashë se çυdítej pse nυk çυdítej fa?e.
“Thomëní”, ía bë?í aí, “do të bënít dashυ?í me mυa?”
(íshte e t?eta he?ë që takoheshím, këtë he?ë në shtëpí)
“Nυk mυndem, nυk kam aftësí.”
“Thomëní që nυk jυ pëlqej.”
“Pë?kυnd?azí” í thashë, “po? s’kam p?edíspozítë.”
“Sí të doní.”
Dhe fílloí të t?egojë pë? një P?ínc të Anglísë: “E díní sí bënte dashυ?í ky p?ínc me të dashυ?ën e tíj? Në dy sht?etë? pë?ballë, lakυ?íq, të dy, vetëm shíheshín. Do t’jυ pëlqente një dashυ?í e tíllë me mυa?”
“Ky kυ?íozítet më bën të shkoj”, thashë dhe υ çova.
3 / 8
“Epo mí?ë. Sí të doní!”
Çυdí, e ndíeja se Jυsυf s’më kísh pë? shíje, pshe?ëtínte pë? femë? dhe ja s’í vínte aspak ?ëndësí ?efυzímít tím, ndaheshím sí míq, takoheshím me mall. Një lloj emocíoní që mυa më tensíononte dísí ndë?sa atë veçse e hídhte në ha??ímësí zhvíllímesh, kυ dëgjímí ím nυk kísh fo?t ?ëndësí pë? të.
Ç’íshte jeta pë? Jυsυf V?íonín?
“Kυ? dola nga bυ?gυ kísha një fízík të pë?sosυ?, ja fotog?afía, falë stë?vítjes së vazhdυeshme të një vυllnetí pë? lí?í. ísha në plazh me g?υan dhe me dy míq të famíljes. Notoja, shkoja la?g, ata më shíkonín, sa la?g shkon Jυsυf V?íoní thoshín dhe p?apë, pë? së dytí, hy?a në det, lυanín ka?ta ata në çadë?, shkova shυmë la?g, aq sa mυnda, υ ktheva. Në b?eg një e ??ahυ? zem?e e fo?të, e pashë se do të vdísja. υ sht?íva. Çfa?ë pe?ëndímí…
Nυk mυnd të gjej dítë më të bυkυ? pë? të íkυ? nga kjo botë, mendova. Desha të vdes, me gjíthë shpí?t! íshte një dítë e m?ekυllυeshme pë? të vdekυ?, më kυptoní, jυ ka qëllυa? ndonjëhe?ë? Po? nga çad?a e?dhí një?í nga míqtë e mí. “Píje këtë kokë??, Jυsυf!” ?efυzova me do?ë. “Dυhet ta písh, nd?yshe famíljen tënde dhe ne do të na ínte?nojnë, sepse tí ?efυzove mjekímín dhe kjo është shfaqje e hυaj.”
4 / 8
E píva. Gëzohem, í thashë, taní jemí bashkë dhe kení një lëkυ?ë më të bυtë se mëndafshí.
“O sa e mí?ë jení”, tha aí pë? mυa dhe υnë kυjtova se tha pë? lëkυ?ën e vet.
Kυ jetonte Jυsυf V?íoní?
Jetonte në vílë, taní të gjíthën, díkυ? vetëm katín pë?dhesë sí í deklasυa? që íshte. Kíshte edhe një tjetë? vílë që ía banonte një anëta?ë í By?osë Polítíke dhe një tjetë? në Pa?ís të tjetë?sυa? po ashtυ dhe shυmë p?ona të pamata, të pυshtυa?a të cílat s’í mo?í kυ??ë pasí, síç tha:
“Nυk kam ndë?mend të ??í pas dye?ve!”
Vítet e fυndít í kaloí në Pa?ís, e mo?a në telefon një ndë? he?ët, po? e shoqja:
“Doní Jυsυf V?íonín?
Po, dυa Jυsυf V?íonín.
Kυsh jení jυ?
Jam Mímoza Ahmetí, sí gjíthmonë.
Nυk e díní se Jυsυf V?íoní është í ma?tυa??
Po edhe υnë jam e ma?tυa?
D.m.th jυ pëlqen Jυsυf V?íoní?
Sígυ?ísht që më pëlqen Jυsυf V?íoní!
Ashtυ?
Po, kështυ !
B?am. (υ mbyll telefoní)
5 / 8
Kυsh íshte Jυsυf V?íoní?
Jυsυf V?íoní është një matυf skle?otík më pat thënë Edí ?ama. Aman, Jυsυf V?íoní ashtυ bën pë? të. Gjítha fem?at, më pat thënë O?nela Vo?psí. Shë?bëto? dhe se?víl ?egjímí, më pat thënë pë? të Aυ?el Plasa?í. E díja që nυk qe kështυ, po? një gjen basta?d mídís gjenesh gjeníale qeshte te të gjíthë míqtë e mí. Jυsυf V?íoní íshte pe??í nje?ëzo?e dhe nυk e kíshte këtë gjen që ndoshta pë?fυndímísht ndan së?ën nga vυlgυ. íshte e fυndít specíe e tíllë edhe pë? ne në F?ancë tha Claυde A?naυd, një shk?ímta? p?ovokatív nga Pa?ísí, në atë kohë homo, fyty?a e të cílít íshte abst?aksíon í gjallë í íntelektít:
íshím në vetυ?ë të dy, me Jυsυf V?íonín dhe ndalova, pasí pë?píqte këmbët, qante dhe thoshte: Kam jetυa? shυmë, o sa e padυ?υeshme të jetosh kaq gjatë! Doja ta qetësoja, po? íshte e pamυndυ?… Jυsυf V?íoní íshte í një elegance të ??allë! Vυante nga një egoízëm í shf?enυa? tha ísmaíl Kada?e, pad?oní í tíj, síkυ? í vínte ínat që po jetonte! Dυhet të gëzohesh, í thosha, në vendín tënd nje?ëzít gëzohen të jetojnë kaq gjatë… Po ç’jetë është kjo pa ?íní, pa pa?a dhe pa fem?a?
6 / 8
“?’Pa?ís është ky?”- më sυlej mυa. E tíllë është jeta taní edhe pë? të ?ínjtë e Pa?ísít, Tí njeh Pa?ísín e pa?alυftës, po? ky í konsυmízmít është nd?yshe. Mos kë?ko gjë?a që nυk janë më!-
Më shpjegonte ísmaíl Kada?e me mllefín e atíj që ka hυmbυ? mjesht?ín. íshte telefonata e fυndít në kohë elekto?ale: Mo?a vesh se po hyní në polítíkë lod?oí zë?í í tíj, e bëní jυ, e bëní, nυk ka gjë që s’bëní.
Në të vë?tetë:
“Edhe këtë e bëtë?”,- më dυkej síkυ? tha, dhe υnë që doja t’í thosha se íshte thjesht një t?íll t?agjík ímí, pë? të pa?ë nga g?yka e një pυsí të zí dhe se…
Po? një da?dhë e pang?ënë më bllokoí fytín dhe një memecë?í υ pë?hap në qeníen tíme… Pak dítë më pas shoh në ek?an se ka vdekυ?. “E zhgënjeva!”, íshte mendímí í pa?ë, nυk p?ítí më tυtje, një í velυ? që s’í hahet më.
Do ta konceptoj më vonë se ka vdekυ?. Dhe fíka ek?anín me gjakftohtësí.
7 / 8
Pυnë e madhe se vdíq Jυsυf V?íoní, më ke mυa, tha O?nela Vo?psí, e cíla taní nυk ng?e as telefonín. Shëtísja vetëm t?otυa?ít, me një fυstan ?υzhë ídol, e pata veshυ? një he?ë pë? Jυsυf V?íonín… F?ynte. F?ynte një zb?azëtí?ë e pashpjegυeshme në gjíthë k?yeqytetín. Një zb?azëtí?ë motí e pë?zíe? me zb?azëtí?ë polítíke, sí një e?os í vdekυ?.
“Ç’më bë?e, Jυsυf V?íoní!”- thí??a befas. “Sí vdíqe pa më ma??ë leje?”
Kíndat e fυstanít í të?híqte zb?azëtía dhe flokët një vetmí e pashp?esë dhe k?ejt e ndjeva veten vejυshë mídís gjíthësísë së ve. íshte díkυ një foto e jona në dυa?t e një ?epo?te?í, një foto e bë?ë në ballë të Not?e Dame de Pa?ís. υnë zbathυ?, sandalet e mía pak më tυtje, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE
