Në Shqipëri, niveli i rrezikut nga varfëria në zonat urbane është dukshëm më i lartë se mesatarja e Bashkimit Europian, me rreth 42% të popullsisë që jeton me të ardhura nën 60% të mesatares kombëtare. Kjo përqindje është gati dy herë më e madhe se norma prej 21% në BE, duke e vendosur Shqipërinë ndër vendet me nivelin më të lartë të varfërisë urbane në Europë.
Faktorët kryesorë që kontribuojnë në këtë situatë janë pagat e ulëta, informaliteti në punësim dhe mungesa e kontratave dhe sigurimeve shoqërore, gjë që lë shumë familje jashtë mbrojtjes sociale. Përveç kësaj, kostoja e jetesës në qytetet kryesore si Tirana, Durrësi, Elbasani dhe Fieri është shumë e lartë, me çmime të rritura për qiratë, energjinë dhe shërbimet bazë, ndërsa të ardhurat nuk rriten në përputhje me këto shpenzime.
Migrimi i brendshëm drejt qyteteve ka shkaktuar zhvillimin e zonave periferike me strehim informal dhe mungesë shërbimesh, duke përkeqësuar më tej situatën socio-ekonomike të familjeve të varfra urbane. Ndërkohë që në vendet e BE-së janë aplikuar me sukses politika për banesa sociale, subvencione qiraje dhe fuqizim të arsimit profesional, Shqipëria mbetet pas në ofrimin e mbrojtjes sociale efektive dhe formalizimin e tregut të punës.
Skemat e ndihmës ekonomike janë të kufizuara dhe shpesh nuk arrijnë të përfshijnë grupet më në nevojë, duke e bërë të domosdoshme përmirësimin e politikave sociale për të zbutur varfërinë urbane në vend, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE
