Një burrë po ecte nëpër rrugët e qytetit kur papritur pa një vajzë të re të shtrirë në një cep të errët, e mbuluar vetëm me disa copa kartoni. Ajo dukej e lodhur, e uritur dhe pa asnjë shpresë në sy.
Në atë moment, zemra e tij nuk duroi më. “Nuk mund ta lë kështu,” mendoi ai. Pa hezituar, iu afrua dhe i foli me butësi. Vajza ngriti kokën me frikë, por për herë të parë pas shumë kohësh pa një dorë që i ofrohej, jo për ta larguar, por për ta ndihmuar.
Ai e mori me vete, i bleu ushqim dhe e çoi në shtëpinë e tij për ta strehuar. Për ditë të tëra ajo nuk mund të besonte se dikush po i jepte një mundësi të re.
Sot, ajo është e pastrehë vetëm në kujtime. Ka filluar një punë të re, po mëson të besojë tek njerëzit dhe po ndërton jetën që gjithmonë e kishte ëndërruar.
“Një akt i vetëm mirësie më riktheu besimin tek jeta,” thotë ajo me lot në sy, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE
