Gjendesha në zyrën e profesorit që e kisha më së shumti për zemër. Në një moment më pyeti:
— Çfarë dëshiron të bëhesh në të ardhmen?
— Dua të bëhem intelektual, — iu përgjigja.
Ai më pa dhe tha qetë:
— Prej teje nuk del intelektual.
U befasova. Madje u ndjeva i fyer.
I tregova se, edhe pse e kisha kaluar lëndën e tij, vazhdoja të ndiqja ligjëratat. Se lexoja, hulumtoja dhe merrja pjesë në diskutime më shumë se shumica e studentëve.
Por ai përsëri tha:
— Prej teje nuk del intelektual.
U nervozova edhe më shumë.
Atëherë profesori u mbështet në kolltuk, buzëqeshi dhe më tha:
— Prej teje mund të dalë një studiues shumë i mirë, por jo domosdoshmërisht një intelektual. Kur të thashë se “prej teje nuk del intelektual”, ti në vend që të më pyesje “Përse?”, u nervozove dhe u pezmatove.
Pastaj shtoi një fjali që mbetet gjatë në mendje:
“Të shkruarit dhe studimi lidhen me dijen. Intelektualizmi, ndërsa, nuk është vetëm çështje dijeje, por edhe mënyrë sjelljeje, kulture dhe formimi.”
Sipas tij, diploma, titujt akademikë, paratë apo statusi nuk e bëjnë automatikisht dikë intelektual.
Mund të kesh shumë diploma dhe përsëri të kërkosh vazhdimisht t’ua dëshmosh të tjerëve rëndësinë tënde përmes luksit, pozitës apo paraqitjes.
Intelektuali i vërtetë nuk ka nevojë të imponojë veten. Dija e tij shihet në mënyrën si mendon, si pyet, si dëgjon, si reagon dhe si sillet me të tjerët.
Ndoshta mësimi më i madh është pikërisht ky:
Nuk mjafton të dish shumë. Duhet të dish edhe si ta mbash dijen.
— Prof. Dr. ?lber Ortayl?, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE
