Nëna kishte vendosur ta merrte të birin më herët nga çerdhja atë pasdite. Pasi mbaroi punët më shpejt se zakonisht, u nis me nxitim, e lumtur që do ta surprizonte.
Kur mbërriti, oborri dukej i pazakontë. Porta kryesore ishte e mbyllur, ndërsa brenda nuk dëgjoheshin zërat e zakonshëm të fëmijëve. Teksa u afrua, pa të birin duke qëndruar vetëm pranë portës së brendshme, me sytë e mbushur me lot.
– "Mami!" – thirri ai sapo e pa.
Zemra e nënës nisi t'i rrihte fort. Ajo trokiti menjëherë në portë, por askush nuk u përgjigj. Pas pak çastesh, një edukatore doli me nxitim dhe hapi derën.
"Na falni shumë," tha ajo me zë të dridhur. "Po bënim numërimin e fëmijëve dhe, për shkak të një keqkuptimi gjatë ndërrimit të turnit, ai mbeti për disa minuta në oborrin e brendshëm. E kuptuam menjëherë sapo vumë re mungesën."
Nëna përqafoi fort të birin, i cili tashmë ishte qetësuar. Megjithëse fëmija nuk ishte në rrezik fizik, ajo kërkoi një shpjegim të plotë për mënyrën se si kishte ndodhur një gabim i tillë.
Drejtuesit e çerdhes zhvilluan një mbledhje urgjente po atë ditë. Ata pranuan se procedurat e kontrollit nuk ishin zbatuar siç duhej dhe premtuan masa të reja sigurie: kontroll të dyfishtë të pranisë së fëmijëve, verifikim para mbylljes së çdo ambienti dhe trajnim shtesë për stafin.
Lajmi u përhap shpejt mes prindërve, duke ngritur shqetësime për sigurinë e fëmijëve në institucion. Shumë kërkuan që incidente të tilla të raportoheshin menjëherë dhe që kontrollet të bëheshin më të rrepta.
Për nënën, ajo ditë ishte një kujtesë e fortë se edhe një pakujdesi e vogël mund të shkaktojë frikë të madhe. Ndërsa largohej nga çerdhja me djalin për dore, ajo ndjeu lehtësim që gjithçka kishte përfunduar pa pasoja, por edhe bindjen se siguria e fëmijëve duhet të jetë gjithmonë përparësia kryesore, do t’iu jemi mirenjohes nese do te na ndihmonit që të mirmbajmë faqen vetëm duke shtypur(mbi foton) që ndodhet më poshtë.Faleminderit për mirkuptimin SHQIPE
